CIW DE GEKSTE!
Na een gezellige nacht met de heren bij wie ik op de kamer sliep werden we zaterdagochtend uitgerust wakker met het blaten van het schaap (of was het Mustafa?). Na het ontbijt gingen we richting het dorp om te gaan kanoën of mountainbiken. Het was verdomde koud, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. Annemarie en ik zaten samen in een kano en ondanks de lage waterstand gingen we al snel als een speer voorbij andere groepen kanoërs. Desondanks zaten we toch een paar keer vast en moesten we een paar keer op de achterblijvers wachten. In de tussentijd hadden we uitgebreid de tijd om te babbelen met een groep studenten uit Nijmegen, waarvan er klaarblijkelijk een paar nog nooit een vrouw van dichtbij hadden gezien (De ene jongen tegen de jongen achterin dezelfde kano: "Kijk, dat zijn nou echte vrouwen!"). Aan het eind van de rit waren we zwaar onderkoeld van het ijskoude water en de koude wind, maar we hebben nog zeker een half uur op de laatste kano gewacht, waar een pisnijdige Marie-Lou uitstapte. Toen we weer terug waren bij het huisje en iedereen weer een beetje opgewarmd was, werd de sfeer ook weer een stuk beter. Met een aantal mensen hebben we pannenkoeken gebakken en het was erg gezellig tijdens het eten. Natuurlijk was er weer drank ingeslagen en na het eten gingen we weer vrolijk aan de zuip terwijl we de wedstrijd Nederland-Italië keken. Rond een uur of twaalf waren een aantal mensen al dronken, maar toch besloten we richting het dorp te gaan, omdat er een feest bleek te zijn. Het deed me denken aan de tienerdisco's waar ik al 12-jarig meisje altijd heen ging, met als enig verschil dat hier alleen maar volwassenen rondliepen en er drank geschonken werd. Al gauw bleken een aantal mensen niet zo goed tegen drank te kunnen, maar het was desalniettemin wel heel gezellig! Thuis ging het feest gewoon vrolijk verder en toen ik besloot om naar bed te gaan, besloten twee niet nader te noemen personen een persoonlijk feestje te houden in het bed naast mij. Ik stoorde me er niet zozeer aan, maar één van onze kamergenoten wel. Hij vloekte de hele bende bij elkaar, voornamelijk omdat hij zelf ziek aan het worden was en het echt geen stijl vond. Vervolgens bleken er ook nog eens 5 mensen spoorloos te zijn, waaronder een andere kamergenoot van ons. Rond een uur of vier was iedereen weer terecht en rond half vijf viel ik eindelijk in slaap.
Zondagochtend was ik nog steeds fris en fruitig, terwijl iedereen het echt goed zat was. Na het onbijt propten we de auto's vol en reden we richting de ruïne in La Roche (we moesten iets cultureels doen om subsidie te krijgen). In de ruïne scheen het te spoken, maar het enige wat we zagen was een spook dat lid was van de KluKluxClan.
Daarna was iedereen zo enorm gaar dat we besloten om terug naar Nederland te rijden. De terugreis was een stuk gemoedelijker dan de heenreis, doordat iedereen moe was. Thom was dusdanig moe dat hij zichzelf niet meer in staat achtte te rijden en voegde de daad bij het woord, waardoor ik de rest van de rit naar Amsterdam moest voltooien. Het was tof om in een Nissan Micra met 130 over de snelweg te karren en de anderen in te halen, hihi!
Ruim 200 kilometer later reden we de binnenstad van Amsterdam in en ik was inmiddels dusdanig gaar dat ik het rijden even niet meer zag zitten. In een flitsactie ruilden Thom en ik weer van plaats en hij reed het laatste stukje naar het Centraal Station. Daar hebben we nog even op Annemarie gewacht en na het afscheid gingen we ieder ons eigen weg.
Moe, maar ontzettend voldaan kwam ik gisteravond thuis.
Ik heb een topweekend gehad. Ik heb ontzettend veel gedronken, maar was niet dronken, heb niet gekotst, heb mezelf niet voor lul gezet en heb ook nog eens 200 kilometer gereden in iemand anders' auto. Het was fantastisch. Wat mij betreft gaan we komend weekend weer!
Lees ook eens Thom's stukje op zijn weblog.
Foto's zullen vermoedelijk later wel volgen.
Ik vind het ook echt geen stijl dat je probeert te slapen als ik bezig ben...
Geplaatst door: Niet te nader noemen persoon | 14 november 2005 om 15:36
Ik probeerde niet te slapen, ik probeerde niet in lachen uit te barsten om het hele gebeuren met je broek, die uiteindelijk beneden lag! :P
Geplaatst door: LoeZ | 14 november 2005 om 15:43
Wij hebben ook enorm gelachen :P
Geplaatst door: Levi | 14 november 2005 om 15:53
Wat gebeurde er met Gleufie's broek? :)
Ja het was zeker een topweekend. Persoonlijk 'hoogte'punt (of dieptepunt, 'tis maar hoe je het bekijkt...) blijft toch het weggejaagd worden van een kerkhof... Dat vergeet ik echt nooit meer. De bijna-heroische mountainbike tocht van Gleuf, Nadia, Mussy, Gemma, en mij ook erg hoog scoort. Over 30 jaar is die berg 5000 meter hoog en hagelde het (als we het navertellen)!
Ik vind ook dat we volgend weekend weer moeten. Als het maar niet weer vlakbij een kerkhof is.
Geplaatst door: Thom | 14 november 2005 om 17:01
Zn broek lag op het randje van de bovenverdieping... Ik had n beetje een binnenpretje omdat ik die broek dteeds dichter naar het randje zag schuiven en op n gegeven moment viel ie dus naar beneden, hahahaha!
Geplaatst door: LoeZ | 14 november 2005 om 17:07
Gleufie toch... ;). Als t maar leuk was!
Vond het geweldig mensen, thanks voor alles. Inderdaad zeker voor herhaling vatbaar.
Tot snel! xxx
Geplaatst door: Annemarie | 15 november 2005 om 18:38
Heey loez, leuk stukkie, maar zoals we allemaal wel weten is het weekend een onuitputtelijke bron van leuke verhalen, heb echt genoten, voel mn tenen weer, jee. Snel weer (kayakken).
M
Geplaatst door: Marco | 16 november 2005 om 20:07
Ha Loezie :)
Leuke log, lag echt helemaal in een deuk, en ja, het weekend was super en die broek van Levi ook, hihi... Sarieke geloofde achteraf niet eens dat Gemma en ik dr ook waren, kun je nagaan ;)
En ja, die mountainbike-tour was om nooit meer te vergeten, vooral het stukje waar ik n bijna-dood-ervaring had met herfstbladeren op de weg, haha
Nou meid, ik zeg op naar Antwerpen :D
Dikke beso, Nad
Geplaatst door: Nadia | 23 november 2005 om 20:43